احادیث درباره فضایل امام علی ع

إِنِّي لَعَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ بَصِيرَةٍ مِنْ دِينِي وَ يَقِينٍ مِنْ أَمْرِي

بدرستی که من برای پروردگارم دارای گواهی و بیّنه ام و در دینم، دارای بینایی و در کارم، دارای یقین هستم.

إِنِّي لَعَلَى يَقِينٍ مِنْ رَبِّي وَ غَيْرِ شُبْهَةٍ فِي دِينِي

من به پروردگار خود یقین دارم و در دین من شبهه و اشتباهی نیست.

إِنِّي مُحَارِبٌ أَمَلِي وَ مُنْتَظِرٌ أَجَلِي

من با آرزوی خود در جنگم، و به انتظار مرگ نشستم.

إِنِّي مُسْتَوْفٍ رِزْقِي وَ مُجَاهِدٌ نَفْسِي وَ مُنْتَهٍ إِلَى قِسْمِي

بدرستی که من استیفا کنندۀ روزی خود، و جنگ کنندۀ با نفس خود، و به پایان رسانندۀ نصیب خود از دنیا هستم.

إِنِّي لَعَلَى جَادَّةِ اَلْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَعَلَى مَزَلَّةِ مَنْزِلَةِ اَلْبَاطِل

بدرستی که من در راه حقّم و ایشان بر لغزشگاه باطل.

ما نزلت آية إلاّ و قد علمت فيما نزلت و أين نزلت في نهار أو في ليل،في جبل أو سهل و إنّ ربّي وهب لي قلبا عقولا و لسانا قؤولا

آیه ای نازل نگردید، مگر این که می دانستم در چه و در کجا نازل شده است:در روز یا در شب، در کوه یا در زمین هموار، و پروردگارم به من دلی دریابنده و زبانی گوینده بخشیده است.

ما بات لرجل عندي موعد قطّ فبات يتململ على فراشه ليغدوا بالظّفر بحاجته أشدّ من تململي على فراشي حرصا على الخروج إليه من دين عدته و خوفا من عائق يوجب الخلف، فإنّ خلف الوعد ليس من أخلاق الكرام

هر گاه با مردی پیمان داشتم، آن مرد شب را به روز نمی آورد مگر این که در رختخواب خود بی قرار است تا صبح بر نیاز خود دست یابد، ولی من از او در رختخواب خود اضطراب بیشتری دارم برای بیرون آمدن به سوی او که وعده کرده ام و می ترسم از مانعی که سبب خلف وعده می شود.بدرستی که خلف وعده از اخلاق کریمان نیست.

وَ سُئِلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنْ مَسَافَةِ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ فَقَالَ مَسِيرُ يَوْمٍ لِلشَّمْس

از آن حضرت از مسافت بین شرق و مغرب سؤال شد، پس فرمود: مسیر حرکت یک روز خورشید.

نَحْنُ أَقَمْنَا عَمُودَ اَلْحَقِّ وَ هَزَمْنَا جُيُوشَ اَلْبَاطِل

ما پایه های حق را استوار کردیم و سپاه باطل را شکست دادیم.

نَسْأَلُ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ لِمِنَّتِهِ تَمَاما وَ بِحَبْلِهِ اِعْتِصَاما

از خداوند تقاضا می کنم که نعمت خود را بر ما تمام کند و به ریسمان او چنگ زنیم.

هَيْهَاتَ لَوْ لاَ اَلتُّقَى لَكُنْتُ أَدْهَى اَلْعَرَب

هیهات، اگر پرهیزگاری نمی بود، من زیرکترین عرب بودم.

وَا عَجَبَا أَنْ تَكُونَ اَلْخِلاَفَةُ بِالصَّحَابَةِ وَ لاَ تَكُونُ بِالصَّحَابَةِ وَ اَلْقَرَابَة

شگفتا از این که خلافت به همسخنی با رسول خدا باشد، ولی به همسخنی و خویشاوندی نباشد.