مَنْ خَرَجَ فِي سَفَرٍ وَ مَعَهُ عَصَا لَوْزٍ مُرٍّوَ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ وَ لَمّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ إِلَى قَوْلِهِ وَ اَللّهُ عَلى ما نَقُولُ وَكِيلٌ َنَهُ اَللَّهُ مِنْ كُلِّ سَبُعٍ ضَارٍ وَ كُلِّ لِصٍّ عَادٍ وَ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَ مَنْزِلِهِ وَ كَانَ مَعَهُ سَبْعَةٌ وَ سَبْعُونَ مِنَ اَلْمُعَقِّبَاتِ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ حَتَّى يَرْجِعَ وَ يَضَعَهَا.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام و آنان از امیر مومنان علیه السلام روایت نموده اند که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که گام در راه سفری نهد و عصایی از چوب بادام تلخ به همراه داشته باشد و این آیه را«و چون به سوی شهر مدین رو نهاد»تا«و خدا بر آنچه می گوییم وکیل است» قصص ، آیه 22 تا 28 تلاوت کند خداوند او را از هر درنده وحشی و هر دزد تجاوزگر و هر گزنده ای در امان دارد تا آنگاه که به نزد خانواده و منزلش بازگردد و هفتاد و هفت فرشته در پی او باشند و برای او آمرزش خواهند تا آنگاه که باز گردد و عصا را فرو نهد.