احادیث درباره شهادت دروغ و کتمان شهادت

شَاهِدُ اَلزُّورِ لاَ تَزَالُ قَدَمَاهُ حَتَّى تَجِبَ لَهُ اَلنَّارُ .

گواهی دهنده به دروغ قدم از قدم برندارد تا اینکه دوزخ بر او واجب شود.

مَا مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ شَهِدَ شَهَادَةَ زُورٍ عَلَى مَالِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ لِيَقْطَعَهُ إِلاَّ كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ مَكَانَهُ ضَنْكاً إِلَى اَلنَّارِ .

امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ مرد مسلمانی گواهی دروغ ندهد تا اینکه دارایی مردی مسلمان را از دستش بگیرد جز آنکه خدای گرامی و بزرگ همان جا فرمان رفتن به دوزخ را برایش بنویسد.

مَنْ كَتَمَ شَهَادَةً أَوْ شَهِدَ بِهَا لِيَهْدِرَ بِهَا دَمَ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ أَوْ لِيَزْوِيَ بِهَا مَالَ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ أَتَى يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ لِوَجْهِهِ ظُلْمَةٌ مَدَّ اَلْبَصَرِ وَ فِي وَجْهِهِ كُدُوحٌ يَعْرِفُهُ اَلْخَلاَئِقُ بِاسْمِهِ وَ نَسَبِهِ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع أَ لاَ تَرَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ أَقِيمُوا اَلشَّهادَةَ لِلّهِ

امام باقر علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که گواهی ای را کتمان کند یا گواهی دروغ دهد تا خون مسلمانی را هدر دهد یا دارایی مسلمانی را به چنگ آورد در روز رستاخیز با چهره ای تیره و تار، تا آنجا که چشم می بیند، و صورتی پر زخم آید و همه آفریدگان او را با نام و دودمانش بشناسند، و هر که گواهی به حق دهد تا حق مسلمانی را زنده کند در روز رستاخیز با چهره ای تابان، تا آنجا که چشم می بیند، آید و آفریدگان او را با نام و دودمانش شناسند، سپس امام باقر علیه السلام فرمود: آیا نمی بینی که خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «برای خدا گواهی دهید» طلاق ، آیه 2

شُهُودُ اَلزُّورِ يُجْلَدُونَ جَلْداً لَيْسَ لَهُ وَقْتٌ وَ ذَلِكَ إِلَى اَلْإِمَامِ يُطَافُ عَلَيْهِمْ حَتَّى يُعْرَفُوا فَلاَ يَعُودُوا قَالَ فَقُلْتُ لَهُ وَ إِنْ تَابُوا وَ أَصْلَحُوا تُقْبَلُ شَهَادَتُهُمْ بَعْدَهُ قَالَ إِذَا تَابُوا تَابَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ قُبِلَتْ شَهَادَتُهُمْ .

سماعه بن مهران گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: گواهان دروغگو باید تازیانه بخورند و حد معینی ندارد و امام(حاکم شرع)آن را تعیین می کند و همچنین در میان مردم گردانده می شوند تا همگان او را بشناسند و دیگر این کار را تکرار نکنند. عرض کردم: اگر توبه کنند و خود را اصلاح نمایند از آن پس گواهی آنان پذیرفته می شود؟ فرمود: اگر توبه کنند خداوند توبه شان را می پذیرد و از آن پس گواهی شان پذیرفته می گردد.

فِي شَاهِدِ اَلزُّورِ مَا تَوْبَتُهُ قَالَ يُؤَدِّي اَلْمَالَ اَلَّذِي شَهِدَ عَلَيْهِ بِقَدْرِ مَا ذَهَبَ مِنْ مَالِهِ إِنْ كَانَ اَلنِّصْفَ أَوِ اَلثُّلُثَ إِنْ كَانَ يَشْهَدُ هُوَ وَ آخَرُ مَعَهُ أَدَّى اَلنِّصْفَ .

محمد بن مسلم از امام صادق علیه السلام پرسید: گواهی دهنده دروغگو چگونه توبه کند؟ فرمود: مقدار مالی را با گواهی او از دارایی صاحبش کاسته شده به او بپردازد، اگر نیمی از دارایی اش از دست رفته نیمی از دارایی اش را بپردازد و اگر ثلث دارایی اش از دست رفته ثلث آن را بپردازد و اگر دو نفر گواهی داده اند نیمی از مال را به صاحبش بپردازد.