احادیث درباره شایسته خواری

خَمْسَةٌ يَنْبَغِي أَنْ يُهَانُوا اَلدَّاخِلُ بَيْنَ اِثْنَيْنِ لَمْ يُدْخِلاَهُ فِي أَمْرِهِمَا وَ اَلْمُتَأَمِّرُ عَلَى صَاحِبِ اَلْبَيْتِ فِي بَيْتِهِ وَ اَلْمُتَقَدِّمُ عَلَى مَائِدَةٍ لَمْ يُدْعَ إِلَيْهَا وَ اَلْمُقْبِلُ بِحَدِيثِهِ عَلَى غَيْرِ مُسْتَمِعٍ وَ اَلْجَالِسُ فِي اَلْمَجَالِسِ اَلَّتِي لاَ يَسْتَحِقُّهَا

پنج نفر شایسته خواری اند: داخل شونده میان دو نفر که او را شریک نساخته اند، و کسی که بر صاحب خانه در خانه خودش فرمان دهد، و پیشی گیرنده بر سفره ای که دعوت نشده است، و کسی که سخن گوید با کسی که گوش نمی کند، و کسی که در جایی که شایستۀ آن نیست بنشیند.