كُنْتُ مَعَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع عَلَى اَلْمَائِدَةِ فَنَاوَلَنِي فُجْلَةً وَ قَالَ لِي يَا حَنَانُ كُلِ اَلْفُجْلَ فَإِنَّ فِيهِ ثَلاَثَ خِصَالٍ وَرَقُهُ يَطْرُدُ اَلرِّيَاحَ وَ لُبُّهُ يُسَرْبِلُ اَلْبَوْلَ وَ أُصُولُهُ تَقْطَعُ اَلْبَلْغَمَ .
حنان بن سدیر گوید: با امام صادق(ع)بر سر سفره ای بودم حضرت یک دانه فجل بمن مرحمت کرد و فرمود: ای حنان فجل بخور که در آن سه فایده هست برگش بادهای مزاج را دور میسازد و مغزش ادرار را روان میکند و ریشه اش بلغم را می برد.