احادیث درباره رابطه پارسایی و آزمندی

اَلْوَرَعُ خَيْرٌ مِنْ ذُلِّ اَلطَّمَع

پارسایی ورع ، بهتر از ذلّت آزمندی است.

رَأْسُ اَلْوَرَعِ تَرْكُ اَلطَّمَع

ترک آزمندی، سرآغاز پارسایی است.

صَلاَحُ اَلْإِيمَانِ اَلْوَرَعُ وَ فَسَادُهُ اَلطَّمَع

پارسایی، صلاح ایمان است و تباهی ایمان، آزمندی است.

ضَادُّوا اَلطَّمَعَ بِالْوَرَع

به پارسایی، با آزمندی مبارزه کنید.

عَلَيْكَ بِالْوَرَعِ وَ إِيَّاكَ وَ غُرُورَ اَلطَّمَعِ فَإِنَّهُ وَخِيمُ اَلْمَرْتَع

پارسایی ورزید و از فریب آزمندی بپرهیزید زیرا آزمندی، چراگاه ناهنجاری است.

نَكَدُ اَلدِّينِ اَلطَّمَعُ وَ صَلاَحُهُ اَلْوَرَع

آزمندی، تیرگی دین است و صلاح آن پارسایی است.

وَرَعٌ يُنْجِي خَيْرٌ مِنْ طَمَعٍ يُرْدِي

ورعی که رهایی بخشد بهتر از آزمندی است که پست گرداند.

وَرَعٌ يُعِزُّ خَيْرٌ مِنْ طَمَعٍ يُذِل

ورعی که عزّت می بخشد بهتر از آزمندی است که خوار می گرداند.

يُفْسِدُ اَلطَّمَعُ اَلْوَرَعَ وَ اَلْفُجُورُ اَلتَّقْوَى

آزمندی، پارسایی را و تبهکاری، تقوی را تباه می سازد.

يُعْجِبُنِي أَنْ يَكُونَ اَلرَّجُلُ حَسَنَ اَلْوَرَعِ مُتَنَزِّها عَنِ اَلطَّمَعِ كَثِيرَ اَلْإِحْسَانِ قَلِيلَ اَلاِمْتِنَان

خوش می آید مرا این که مرد، نیکو پارسا، پاکیزه از آزمندی، بسیار نیکوکار و کم منّت باشد.

اَلْوَرَعُ خَيْرٌ مِنْ ذُلِّ اَلطَّمَع

پارسایی ورع ، بهتر از ذلّت آزمندی است.

رَأْسُ اَلْوَرَعِ تَرْكُ اَلطَّمَع

ترک آزمندی، سرآغاز پارسایی است.