احادیث درباره دگرگونی دنیا

إِنَّ اَلدُّنْيَا مَاضِيَةٌ بِكُمْ عَلَى سُنَنٍ وَ أَنْتُمْ وَ اَلْآخِرَةُ فِي قَرَن

بدرستی که دنیا شما را به هر روشی که دارید، می برد ولی شما و آخرت با یکدیگراید و جدانا شدنی.

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ عَنَاءٍ وَ فَنَاءٍ وَ غِيَرٍ وَ عِبَرٍ وَ مَحَلُّ فِتْنَةٍ وَ مِحْنَة

بدرستی که دنیا سرای رنج و نابودی و دگرگونی و عبرت است و جایگاه فتنه و آزمایش.

إِنَّ اَلدُّنْيَا تُقْبِلُ إِقْبَالَ اَلطَّالِبِ وَ تُدْبِرُ إِدْبَارَ اَلْهَارِبِ وَ تَصِلُ مُوَاصَلَةَ اَلْمُلُوكِ اَلْمَلُولِ وَ تُفَارِقُ مُفَارَقَةَ اَلْعَجُول

بدرستی که دنیا روی می کند، روی کردن جوینده؛ و پشت می کند پشت کردن گریزنده؛ و می پیوندد چون پیوستن پادشاهان به ستوه آمده ؛ و جدا می شود چون جدا شدن شتاب کننده.

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارٌ بِالْبَلاَءِ مَعْرُوفَةٌ وَ بِالْغَدْرِ مَوْصُوفَةٌ لاَ تَدُومُ أَحْوَالُهَا وَ لاَ يَسْلَمُ نُزَّالُهَا اَلْعَيْشُ فِيهَا مَذْمُومٌ وَ اَلْأَمَانُ فِيهَا مَعْدُوم

دنیا خانه ای است که به بلا شناخته شده و به فریب و حیله توصیف گردیده است؛ احوال آن ناپایدار و فرود آمدگان در آن به سلامت نباشند؛ زندگی در آن نکوهیده و ایمنی در آن از بین رفته است.

إنّ الدّنيا لا تفي لصاحب و لا تصفوا لشارب نعيمها ينتقل و أحوالها تتبدّل و لذّاتها تفنى و تبعاتها تبقى،فأعرض عنها قبل أن تعرض عنك و استبدل بها قبل أن تستبدل بك

بدرستی که دنیا به هیچ کس وفا نکند و برای هیچ آشامنده ای صاف نمی شود؛ نعمتهای آن انتقال یابنده و احوال آن دگرگون است؛ لذّتهای آن از بین رفتنی و مظلمه های آن پایدار است؛ پس از آن دوری کن پیش از آن که او از تو دوری کند و عوض کن آن را پیش از آن که او تو را عوض نماید.

إنّ الدّنيا سريعة التّحوّل،كثيرة التّنقّل،شديدة الغدر،دائمة المكر،فأحوالها تتزلزل و نعمها يتبدّل و رخاؤها يتنقّص و لذّاتها تتنغّص

بدرستی که دنیا به سرعت دگرگون می شود، و بسیار به دیگری انتقال می یابد، بسیار حیله گر و مکّار همیشگی است.پس احوال آن دگرگون و متزلزل و نعمتهای آن تبدیل می شود، فراخی آن اندک و لذّتهای آن تیره و مکدّر است.جویندۀ آن خوار می شود و سوار بر آن، می لغزد. إنّ من نکد الدّنیا أنّه

إِنَّ مِنْ نَكَدِ اَلدُّنْيَا أَنَّهَا لاَ تَبْقَى عَلَى حَالَةٍ وَ لاَ تَخْلُو مِنِ اِسْتِحَالَةٍ تُصْلِحُ جَانِبا بِفَسَادِ جَانِبٍ وَ تَسُرُّ صَاحِبَهَا بِمَسَاءَةِ صَاحِبٍ فَالْكَوْنُ فِيهَا خَطَرٌ وَ اَلثِّقَةُ بِهَا غَرَرٌ وَ اَلْإِخْلاَدُ إِلَيْهَا مُحَالٌ وَ اَلاِعْتِمَادُ عَلَيْهَا ضَلاَل

از دشواری دنیا این است که بر یک حالت باقی نمی ماند و از تحوّل خالی نمی ماند، اصلاح می کند طرفی را با فاسد کردن طرف دیگر، و شادمان می سازد همراه خود را با اندوهگین ساختن همراه دیگر، پس از ماندن در آن بیم ضرر می رود و اعتماد به آن زیانبار است؛ جاوید شدن در آن محال و اعتماد به آن گمراهی است.

إنّما الدّنيا أحوال مختلفة و تارات متصرّفة و أغراص مستهدفة

نیست دنیا، مگر احوال گوناگون، و هنگامه های تبدیل کننده و نشانه های هدف گیری شده.

إِنَّمَا اَلدُّنْيَا مَتَاعُ أَيَّامٍ قَلاَئِلَ ثُمَّ تَزُولُ كَمَا يَزُولُ اَلسَّرَابُ وَ تَقْثَعُ كَمَا يَقْثَعُ اَلسَّحَابُ وَ تَقْشَعُ كَمَا يَقْشَعُ اَلسَّحَاب

نیست دنیا مگر کالای روزهای اندک، آنگاه زایل می شود آنچنان که سراب زایل می گردد و گشوده می شود چون گشودن ابر، و پراکنده می شود چون پراکنده شدن ابرها .

إِذَا أَقْبَلَتِ اَلدُّنْيَا عَلَى عَبْدٍ كَسَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَه

آنگاه که دنیا به بنده ای روی آورد، نیکوییهای دیگران را نیز می پوشد و آنگاه که از او پشت نماید، نیکوییهای او را می رباید.

كُلُّ مَاضٍ فَكَأَنَّ لَمْ يَكُن

هر گذشته ای، همانند نبودن است.

كُلُّ أَحْوَالِ اَلدُّنْيَا زِلْزَالٌ وَ مُلْكُهَا سَلَبٌ وَ اِنْتِقَال

تمامی احوال دنیا در حرکت و دگرگونی است و ملک آن ربودنی و همیشه در حال انتقال به دیگران است.