احادیث درباره دور بودن شیعه از برخی صفات

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْفَى شِيعَتَنَا مِنْ سِتِّ خِصَالٍ مِنَ اَلْجُنُونِ وَ اَلْجُذَامِ وَ اَلْبَرَصِ وَ اَلْأُبْنَةِ وَ أَنْ يُولَدَ لَهُ مِنْ زِنًا وَ أَنْ يَسْأَلَ اَلنَّاسَ بِكَفِّهِ.

امام صادق(ع)فرمود: همانا خدای عز و جل شیعه ما را از شش پیش آمد بسلامت داشته است از دیوانگی و بیماری خوره و پیسی و بیماری ابنه و فرزند زنا آوردن و دست گدایی بسوی مردم دراز کردن.

أَلاَ إِنَّ شِيعَتَنَا قَدْ أَعَاذَهُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ سِتٍّ مِنْ أَنْ يَطْمَعُوا طَمَعَ اَلْغُرَابِ أَوْ يَهِرُّوا هَرِيرَ اَلْكِلاَبِ أَوْ يُنْكَحُوا فِي أَدْبَارِهِمْ أَوْ يَلِدُوا مِنَ اَلزِّنَا أَوْ يُولَدَ لَهُمْ مِنَ اَلزِّنَا أَوْ يَتَصَدَّقُوا عَلَى اَلْأَبْوَابِ.

مفضل بن عمر گوید: شنیدم از امام صادق میفرمود: هان گه شیعیان ما را خداوند عز و جل از شش خصلت پناه داده است از اینکه همچون کلاغ طمعکار باشند یا هم چون سگ پارس کنند(و دامن هر رهگذری بدرند)و یا مفعول واقع شوند و یا اینکه فرزندی از زنا بیاورند و یا فرزندی از زنا تحویل بگیرند (یعنی نه زنا کنند و نه کسی با عیال آنان زنا کند)یا بر در خانه ها گدایی کنند.