مَا أَعْظَمَ اَللَّهُمَّ مَا نَرَى مِنْ خَلْقِكَ وَ مَا أَصْغَرَ عَظِيمَهُ عَظَمَتَهُ فِي جَنْبِ مَا غَابَ عَنَّا مِنْ قُدْرَتِك
خداوندا، چه بزرگ است آنچه از آفریدۀ تو می بینیم، و چه کوچک است بزرگ آن، در کنار آنچه از قدرت و خلقت تو بر ما پنهان است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
مَا أَعْظَمَ اَللَّهُمَّ مَا نَرَى مِنْ خَلْقِكَ وَ مَا أَصْغَرَ عَظِيمَهُ عَظَمَتَهُ فِي جَنْبِ مَا غَابَ عَنَّا مِنْ قُدْرَتِك
خداوندا، چه بزرگ است آنچه از آفریدۀ تو می بینیم، و چه کوچک است بزرگ آن، در کنار آنچه از قدرت و خلقت تو بر ما پنهان است.
مَا أَهْوَلَ اَللَّهُمَّ مَا نُشَاهِدُهُ مِنْ مَلَكُوتِكَ وَ مَا أَحْقَرَ ذَلِكَ فِيمَا غَابَ عَنَّا مِنْ عَظِيمِ سُلْطَانِك
خداوندا، چه بسیار ترسناک است آنچه از عزّت و سلطنت تو مشاهده می کنیم، و چه بسیار کوچک است این، در کنار آنچه از قدرت فرمانروایی تو بر ما پنهان است.
اِعْجَبُوا لِهَذَا اَلْإِنْسَانِ يَنْظُرُ بِشَحْمٍ وَ يَتَكَلَّمُ بِلَحْمٍ وَ يَسْمَعُ بِعَظْمٍ وَ يَتَنَفَّسُ مِنْ خَرْم
از این آدمی در شگفت شوید که به پارۀ پیه می نگرد و به پارۀ گوشتی سخن می گوید و با استخوانی می شنود و از رخنه ای نفس می کشد.
لَمْ يَتْرُكِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ خَلْقَهُ مُغْفَلا وَ لاَ أَمْرَهُمْ مُهْمَلا
خداوند، خلق خود را فراموش شده، و کار آنها را مهمل و رها شده وا نگذاشته است.
مَا أَعْظَمَ اَللَّهُمَّ مَا نَرَى مِنْ خَلْقِكَ وَ مَا أَصْغَرَ عَظِيمَهُ عَظَمَتَهُ فِي جَنْبِ مَا غَابَ عَنَّا مِنْ قُدْرَتِك
خداوندا، چه بزرگ است آنچه از آفریدۀ تو می بینیم، و چه کوچک است بزرگ آن، در کنار آنچه از قدرت و خلقت تو بر ما پنهان است.
مَا أَهْوَلَ اَللَّهُمَّ مَا نُشَاهِدُهُ مِنْ مَلَكُوتِكَ وَ مَا أَحْقَرَ ذَلِكَ فِيمَا غَابَ عَنَّا مِنْ عَظِيمِ سُلْطَانِك
خداوندا، چه بسیار ترسناک است آنچه از عزّت و سلطنت تو مشاهده می کنیم، و چه بسیار کوچک است این، در کنار آنچه از قدرت فرمانروایی تو بر ما پنهان است.
اِعْجَبُوا لِهَذَا اَلْإِنْسَانِ يَنْظُرُ بِشَحْمٍ وَ يَتَكَلَّمُ بِلَحْمٍ وَ يَسْمَعُ بِعَظْمٍ وَ يَتَنَفَّسُ مِنْ خَرْم
از این آدمی در شگفت شوید که به پارۀ پیه می نگرد و به پارۀ گوشتی سخن می گوید و با استخوانی می شنود و از رخنه ای نفس می کشد.
لَمْ يَتْرُكِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ خَلْقَهُ مُغْفَلا وَ لاَ أَمْرَهُمْ مُهْمَلا
خداوند، خلق خود را فراموش شده، و کار آنها را مهمل و رها شده وا نگذاشته است.