احادیث درباره خود بزرگ بین

اَلْمُعْجَبُ لاَ عَقْلَ لَه

خود بزرگ بین، خرد ندارد.

إِعْجَابُ اَلْمَرْءِ بِنَفْسِهِ بُرْهَانُ نَقْصِهِ وَ عُنْوَانُ ضَعْفِ عَقْلِه

خود بزرگ بینی آدمی، دلیل کاستی و نشانۀ ناتوانی خرد اوست.

مَنْ أُعْجِبَ بِفِعْلِهِ أُصِيبَ بِعَقْلِه

هر کس کار او، او را به شگفت آورد، خرد او کاستی پذیرفته است.

مَا أَعْجَبَ بِرَأْيِهِ إِلاَّ جَاهِل

به رأی و نظر خود به شگفت نمی آید مگر نادان.

اَلْعُجُبُ حُمْق

خودبینی، نشانۀ نادانی است.

العجب رأس الحماقة.

خودبینی، سر نادانی است.

اَلْعُجْبُ عُنْوَانُ اَلْحَمَاقَة

خودبینی، نشانۀ نادانی است.

اَلْعُجْبُ يُظْهِرُ اَلنَّقِيصَة

خودبینی، کاستی ها را آشکار می کند.

إِعْجَابُ اَلْمَرْءِ بِنَفْسِهِ حُمْق

خودبینی مرد، نادانی است.