مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ وُلْدِ آدَمَ إِلاَّ وَ نَاصِيَتُهُ بِيَدِ مَلَكٍ فَإِنْ تَكَبَّرَ جَذَبَهُ بِنَاصِيَتِهِ إِلَى اَلْأَرْضِ وَ قَالَ لَهُ تَوَاضَعْ وَضَعَكَ اَللَّهُ وَ إِنْ تَوَاضَعَ جَذَبَهُ بِنَاصِيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ اِرْفَعْ رَأْسَكَ رَفَعَكَ اَللَّهُ وَ لاَ وَضَعَكَ بِتَوَاضُعِكَ لِلَّهِ.
امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که امام علی علیه السلام فرمود: هیچ آدمیزاده ای نباشد جز آنکه موی پیشانی او بر دست فرشته ای است؛ پس چون کبر ورزد فرشته موی پیشانی اش را بر زمین کشد و گوید: فروتن باش، خدا تو را خوار سازد و چون فروتنی کند فرشته موی پیشانی اش را گیرد و گوید: سرت را بالا گیر، خدا تو را بلند دارد و به سبب فروتنی تو برای خدا، تو را خوار نگرداند