احادیث درباره حقیقت زهد

إِذَا طَلَبَ اَلزَّاهِدُ اَلنَّاسَ فَاهْرُبْ مِنْه

هر گاه زاهد به دنبال مردم است پس از او بگریز.

ظَلْفُ اَلنَّفْسِ عَنْ لَذَّاتِ اَلدُّنْيَا هُوَ اَلزُّهْدُ اَلْمَحْمُود

نفس را از لذّتهای دنیا بازداشتن، همان بی رغبتی ستوده شده است.

كَيْفَ يَصِلُ إِلَى حَقِيقَةِ اَلزُّهْدِ مَنْ لَمْ تُمِتْ شَهْوَتَه

چگونه به حقیقت زهد می رسد کسی که شهوت خود را نکشته است.

كُنْ زَاهِدا فِيمَا يَرْغَبُ فِيهِ اَلْجَهُول

بی رغبت باش در آنچه نادانان راغب اند.

لِيَكُنْ زُهْدُكَ فِيمَا يَنْفَدُ وَ يَزُولُ فَإِنَّهُ لاَ يَبْقَى لَكَ وَ لاَ تَبْقَى لَه

بی رغبتی خود را قرار ده در آنچه کم و نابود می شود پس همانا دنیا برای تو نمی ماند و تو نیز برای او نخواهی ماند.

مَنْ لَمْ يَأْسَ عَلَى اَلْمَاضِي وَ لَمْ يَفْرَحْ بِالْآتِي فَقَدْ أَخَذَ اَلزُّهْدَ بِطَرَفَيْه

هر که بر گذشته اندوهگین و به آیندۀ خوشبین نباشد پس هر دو جانب بی رغبتی را دریافت کرده است.

مَا نِلْتَ مِنْ دُنْيَاكَ فَلاَ تُكْثِرْ بِهِ فَرَحا وَ مَا فَاتَكَ مِنْهَا فَلاَ تَأْسَ عَلَيْهِ حَزَنا

آنچه از دنیایت به تو رسیده، به آن دل مبند و آنچه از دنیایت فوت شده، بر آن اندوه مخور.

نِظَامُ اَلدِّينِ مُخَالَفَةُ اَلْهَوَى وَ اَلتَّنَزُّهُ عَنِ اَلدُّنْيَا

مخالفت با هوای نفس و دوری از دنیا، آراستگی دین است.

لاَ تَأْسَ عَلَى مَا فَات

بر آنچه از بین رفته، اندوهگین مباش.

لاَ تَفْرَحْ بِمَا هُوَ آت

به آنچه می رسد دلخوش مدار.

لا تزهدنّ في شيىء حتّى تعرفه.

هیچگاه در چیزی بی رغبتی نشان مده مگر آنگاه که آن را بشناسی.

لا تفرح بالغناء و الرّخاء،و لا تغنمّ بالفقر به و البلاء...و.

مالداری و فراخی دلخوش مباش به بی چیزی و مصیبت غمگین مشو.