احادیث درباره حق گویی

أَخْسَرُ اَلنَّاسِ مَنْ قَدَرَ عَلَى أَنْ يَقُولَ اَلْحَقَّ وَ لَمْ يَقُل

زیانکارترین مردم کسی است که قدرت حق گویی دارد، ولی نگوید.

قُولُوا اَلْحَقَّ تَغْنَمُوا وَ اُسْكُتُوا عَنِ اَلْبَاطِلِ تَسْلَمُوا

حق بگویید تا بهره برید، و از باطل خاموش باشید تا بی عیب بمانید.

مَنْ قَالَ بِالْحَقِّ صُدِّق

کسی که به حق بگوید، تصدیق شود.

من استحيى من قول الحقّ فهو أحمق

کسی که از کلام حق شرم کند، احمق است.

وَقِرَ سَمْعٌ لَمْ تَسْمَعِ اَلدَّاعِيَة

سنگین شده، گوشی که دعوت حق را نشنیده است.

لاَ تُمْسِكْ عَنْ إِظْهَارِ اَلْحَقِّ إِذَا وَجَدْتَ لَهُ أَهْلا

آنگاه که برای حق شایستگانی یافتی، از بیان آن خودداری مکن.

لاَ خَيْرَ فِي اَلسُّكُوتِ عَنِ اَلْحَقِّ كَمَا أَنَّهُ لاَ خَيْرَ فِي اَلْقَوْلِ بِالْجَهْل

در خاموشی از حق خیری نیست، همچنان که در گفتن از روی نادانی خیری نیست.

أَصْدَقُ اَلْقَوْلِ مَا طَابَقَ اَلْحَق

راست ترین سخن آن است که مطابق حق باشد.

لا یمنعنّ أحدکم مهابة النّاس أن یقوم بالحقّ اذا علمه.

باز مدارد یکی از شما را از پس آنکه حق بداند از آنکه حق بگوید آنکه از مردمان بترسد؛

قل الحقّ و ان کان مرّا.

حقّ گو اگر چه تلخ باشد.