مَا مِنْ صَلاَةٍ يَحْضُرُ وَقْتُهَا إِلاَّ نَادَى مَلَكٌ بَيْنَ يَدَيِ اَلنَّاسِ أَيُّهَا اَلنَّاسُ قُومُوا إِلَى نِيرَانِكُمُ اَلَّتِي أَوْقَدْتُمُوهَا عَلَى ظُهُورِكُمْ فَأَطْفِئُوهَا بِصَلاَتِكُمْ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: نمازی نباشد که وقتش در رسد جز آنکه فرشته ای در برابر مردم ندا در دهد: ای مردم به پا خیزید تا آتش هایی را که در پشت های خویش افروخته اید با نماز خویش خاموش سازید.
إِذَا صَلَّيْتَ صَلاَةً فَرِيضَةً فَصَلِّهَا لِوَقْتِهَا صَلاَةَ مُوَدِّعٍ يَخَافُ أَنْ لاَ يَعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً ثُمَّ اِصْرِفْ بِبَصَرِكَ إِلَى مَوْضِعِ سُجُودِكَ فَلَوْ تَعْلَمُ مَنْ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ لَأَحْسَنْتَ صَلاَتَكَ وَ اِعْلَمْ أَنَّكَ قُدَّامَ مَنْ يَرَاكَ وَ لاَ تَرَاهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: ای بنده خدا آنگاه که نمازی واجب به جا آوردی، پس در وقت آن به جا آور همچون نماز بدرود گویی که می ترسد هیچ گاه به آن باز نگردد و نتواند نماز گزارد و پس آنگاه چشم بر سجده گاهت انداز. اگر بدانی در سمت راست و چپ تو چه کسی است، نماز خویش را نیکو به جا می آوری و آگاه باش که همانا تو در درگاه کسی هستی که تو را می بیند و تو او را نمی بینی.
لِلْمُصَلِّي ثَلاَثُ خِصَالٍ إِذَا قَامَ فِي صَلاَتِهِ يَتَنَاثَرُ عَلَيْهِ اَلْبِرُّ مِنْ أَعْنَانِ اَلسَّمَاءِ إِلَى مَفْرَقِ رَأْسِهِ وَ تَحُفُّ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ مِنْ قَدَمَيْهِ إِلَى أَعْنَانِ اَلسَّمَاءِ وَ مَلَكٌ يُنَادِي أَيُّهَا اَلْمُصَلِّي لَوْ تَعْلَمُ مَنْ تُنَاجِي مَا اِنْفَتَلْتَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: نمازگزار را سه ویژگی باشد: چون به نماز ایستد نیکی ها از گستره آسمان بر سرش فرو بارد؛ فرشتگان او را از زیر پاهایش تا گستره آسمان در برگیرند؛ و فرشته ای ندا برآورد: ای نمازگزار اگر بدانی که با که مناجات می کنی، هیچ گاه از او روی نگردانی و پیوسته نماز گزاری