احادیث درباره تلاش برای تحصیل روزی

يَا هَذَا! لَا تُجَاهِدْ فِي الرِّزْقِ جِهَادَ الْعَدُوِّ، وَ لَا تَتَّكِلْ عَلَى الْقَدَرِ اتِّكَالَ الْمُسْتَسْلِمِ، فَإِنَّ الفَضْلَ مِنَ السُّنَّةِ، وَ الْإِجْمَالَ فِي الطَّلَبِ مِنَ الْعِفَّةِ، وَ لَيْسَتِ الْعِفَّةُ بِدَافِعَةٍ رِزْقاً، وَ لَا الْحِرْصُ بِجَالِبٍ فَضْلًا، فَإِنَّ الرِّزْقَ مَقْسُومٌ، وَ اسْتِعْمَالَ الْحِرْصِ اسْتِعْمَالَ جَالِبِ الْمَآثِم‏

این چه حالتی است؟! برای طلب روزی همچون دشمن در جهاد و تلاش مباش؛ و برای به دست آوردن سهمیه و مقدّرات خود همچون شخص تسلیم شده بی ‏اراده، بی ‏تفاوت مباش. پس به درستی (که تحرّک برای بدست آوردن) فضل، سنّت و کار پسندیده ‏ای است، و راه‏یابی برای تحصیل آن از حیا و عفّت شخص خواهد بود، عفیف بودن به دفع کردن رزق و روزی نیست، همچنان که حرص و طمع جلب کننده اضافی نخواهد بود، چون که رزق و روزی تقسیم و سهمیه ‏بندی شده است و با بکارگیری حرص و طمع، (اسباب) گناهان و جنایات جلب خواهد شد.