كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اَللَّهِ ص اِثْنَيْ عَشَرَ أَلْفاً ثَمَانِيَةُ آلاَفٍ مِنَ اَلْمَدِينَةِ وَ أَلْفَانِ مِنْ مَكَّةَ وَ أَلْفَانِ مِنَ اَلطُّلَقَاءِ وَ لَمْ يُرَ فِيهِمْ قَدَرِيٌّ وَ لاَ مُرْجِئٌ وَ لاَ حَرُورِيٌّ وَ لاَ مُعْتَزِلِيٌّ وَ لاَ صَاحِبُ رَأْيٍ كَانُوا يَبْكُونَ اَللَّيْلَ وَ اَلنَّهَارَ وَ يَقُولُونَ اِقْبِضْ أَرْوَاحَنَا مِنْ قَبْلِ أَنْ نَأْكُلَ خُبْزَ اَلْخَمِيرِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: اصحاب رسول خدا(ص)دوازده هزار مرد بودند هشت هزار از مدینه و دو هزار از مکه و دو هزار از آزادشدگان و در میان همه آنان نه یکنفر جبری مذهب بود و نه مرجیی مذهب و نه حروری مذهب و نه معتزلی مذهب و نه کسی که به رای و قیاس عمل کند شبانه روز گریه میکردند و(بخدا)عرض میکردند جان ما را بگیر پیش از آنکه نان شب مانده ای بخوریم.