احادیث درباره ترس

اَلْجُبْنُ شَيْن

ترسویی، عیب است.

اَلْجُبْنُ ذُلٌّ ظَاهِر

ترسویی، پستی آشکار است.

اِحْذَرُوا اَلْجُبْنَ فَإِنَّهُ عَارٌ وَ مَنْقَصَة

از ترسویی بپرهیزید، پس همانا ترسویی، خواری و نقص است.

إِذَا هِبْتَ أَمْرا فَقَعْ فِيهِ فَإِنَّ شِدَّةَ تَوَقِّيهِ أَشَدُّ مِنَ اَلْوُقُوعِ فِيه

هرگاه از چیزی بترسی پس خود را در آن بیفکن؛ زیرا سختی ترس، از افتادن در آن بیشتر است.

شِدَّةُ اَلْجُبْنِ مِنْ عَجْزِ اَلنَّفْسِ وَ ضَعْفِ اَلْيَقِين

ترس زیاد نشانۀ ناتوانی نفس و سست باوری است.

مَنْ هَابَ خَاب

کسی که بترسد، محروم گردد.

لاَ يَنْبَغِي لِلْعَاقِلِ أَنْ يُقِيمَ عَلَى اَلْخَوْفِ إِذَا وَجَدَ إِلَى اَلْأَمْنِ سَبِيلا

سزاوار خردمند نیست که بر ترس خویش بماند هنگامی که برای ایمنی راهی یابد.