احادیث درباره بی دوست و رفیق

اَلْفَقْدُ اَلْمُمْرِضُ فَقْدُ اَلْأَحْبَاب

از دست دادن بیمار کننده، از دست دادن دوستان است.

اَلْغَرِيبُ مَنْ لَيْسَ لَهُ حَبِيب

غریب کسی است که دوست ندارد.

فَقْدُ اَلْأَحِبَّةِ غُرْبَة

از دست دادن دوستان، غربت آور است.

فَقْدُ اَلْإِخْوَانِ مُوهِيُ اَلْجَلَد

از دست دادن برادران، توان انسان را سست گرداند.

من لا أخا له لا خير فيه.

هر که برادر ندارد، خوبی در او نیست.

مَنْ لاَ إِخْوَانَ لَهُ لاَ أَهْلَ لَه

هر که برادرانی ندارد، خویشاوند ندارد.

مَنْ لاَ صَدِيقَ لَهُ لاَ ذُخْرَ لَه

هر که دوست ندارد، اندوخته ندارد.

مَنْ فَقَدَ أَخا فِي اَللَّهِ فَكَأَنَّمَا فَقَدَ أَشْرَفَ أَعْضَائِه

هر که برادری را در راه خدا از دست دهد، همانند آن است که بهترین اعضاء خود را از دست داده است.

مِنْ عَجْزِ اَلرَّأْيِ اِسْتِفْسَادُ استسفاد اَلْإِخْوَان

علامت ناتوانی اندیشه، بدی کردن به برادران است.

لاَ تَقْطَعْ صَدِيقا وَ إِنْ كَفَر

از دوست خود مبر حتّی اگر ناسپاسی کرده است.

لاَ عَيْشَ لِمَنْ فَارَقَ أَحِبَّتَه

زندگی نیست کسی را که از دوستان خود جدا افتاده است.