إن عَرَضَ لَک بَلاءٌ فاجعَل مالَک دونَ دَمِک، فإن تَجاوَزَک البَلاءُ فاجعَل مالَک وَ دَمَک دونَ دینِک، فَإنَّ المَسلوبَ مَن سُلِبَ دینُهُ، وَ المَخروبَ مَن خَرِبَ دینُهُ.
اگر بلایی برایت پیش آمد، مالت را فدای جانت کن و اگر بلا از تو فراتر رفت، مال و جانت را فدای دینت کن؛ زیرا غارت شده کسی است که دینش به غارت رفته باشد و خانهْ خراب، کسی است که دینش ویران شده باشد.