إفتَخَرَ عَلِی وَ فاطِمَةُ فقالَ رَسولُ اللّه لِفاطِمَة: لَک حَلاوَةُ الْوَلَدِ وَلَهُ عِزُّ الرِّجالِ وَ هُوَ اَحَبُّ إلَی مِنْک. فَقالَت فاطِمَةُ: وَالَّذِی اصْطَفاک و اجْتَباک وَهَداک وَ هَدی بک الْأُمةَ لازِلْتُ مُقِرَّةً لَهُ ما عِشْتُ
در جمع گرم خانواده هر یک از علی و فاطمه خود را نزد پیامبر محبوب تر می شمردند، پیامبر به فاطمه فرمودند: تو را حلاوت فرزندی و علی را عزّت مردان است و او نزد من محبوب تر است. حضرت فاطمه عرض کردند: به خدایی که تو را برگزید و هدایت کرد و امّت را به سبب تو راه نمود، همواره تا زنده ام به مقام او مقّر خواهم بود.
- مناقب آل ابی طالب(ع)، ابن شهر آشوب، انتشارات علامه، قم، 1379 ق، ج 3، ص 331.