لَوْ اَنَّ النّاسَ سَمِعوا قَوْلَ اللّه عَزَّوَجَلَّ وَ رَسولِهِ لاَعْطَتْهُمُ السَّماءُ قَطْرَها وَ الاَرْضُ بَرَکَـتَها وَ لَمَا اخْتَلَفَ فی هذِهِ الاُمَّةِ سَیْفانِ وَ لاَکَلوها خَضْراءَ خَضِرَةً اِلی یَوْمِ القیامَةِ.
اگر مردم سخن خدا و پیامبرش را می شنیدند (عمل می کردند)، آسمان «بارانش» را و زمین «برکتش» را به آنان می بخشید و هرگز در این امّت، «اختلاف» و زد و خورد پیش نمی آمد و همه از «نعمت» سر سبز دنیا تا روز قیامت، برخوردار می شدند.