مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَصُومُ شَهْرَ رَمَضَانَ اِحْتِسَاباً إِلاَّ أَوْجَبَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَهُ سَبْعَ خِصَالٍ أَوَّلُهَا يَذُوبُ اَلْحَرَامُ مِنْ جَسَدِهِ وَ اَلثَّانِيَةُ يَقْرُبُ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلثَّالِثَةُ قَدْ كَفَّرَ خَطِيئَةَ أَبِيهِ آدَمَ وَ اَلرَّابِعَةُ يُهَوِّنُ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ اَلْخَامِسَةُ أَمَانٌ مِنَ اَلْجُوعِ وَ اَلْعَطَشِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ اَلسَّادِسَةُ يُطْعِمُهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ طَيِّبَاتِ اَلْجَنَّةِ وَ اَلسَّابِعَةُ يُعْطِيهِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَرَاءَةً مِنَ اَلنَّارِ قَالَ صَدَقْتَ…
علی بن ابی طالب ضمن حدیث مفصلی فرماید: رسول خدا(ص)فرمود: هیچ مومنی نیست که ماه رمضان را فقط بحساب خدا روزه بگیرد مگر آنکه خدای تبارک و تعالی هفت صفت را برای او ثابت و لازم فرماید: نخستین صفت آنکه هر چه حرام در پیکرش باشد گداخته شود. دوم: برحمت خدای عز و جل نزدیک می شود. سوم: کفاره گناه پدرش آدم را پرداخت نموده است. چهارم: خداوند لحظات جان کندن را بر وی آسان گرداند. پنجم: از گرسنگی و تشنگی روز قیامت در امان خواهد بود. ششم: خدای عز و جل از خوراکهای لذیذ بهشتی او را نصیب دهد. هفتم: خدای عز و جل بیزاری از آتش دوزخ باو عطا فرماید علی عرض کرد: ای محمد راست فرمودی.