إِنَّكُمْ إِنْ زَهَدْتُمْ خَلَصْتُمْ مِنْ شَقَاءِ اَلدُّنْيَا وَ فُزْتُمْ بِدَارِ اَلْبَقَاء
همانا اگر در دنیا زهد دنبالۀ روایت این است:فانّ الذهب یحرّب بالنّار و المؤمن یحرّب بالبلاء یعنی همانا طلا به آتش آزموده می شود و مؤمن به بلا. ورزید، از بدبختی دنیا رهایی یابید و به جهان جاویدان رسید.
بِالزُّهْدِ تُثْمِرُ اَلْحِكْمَة
بی رغبتی، حکمت آورد.
ثَمَنُ اَلْجَنَّةِ اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا
بهای بهشت، بی رغبتی در دنیاست.
كُلُّ بَرِيءٍ صَحِيح
هر بیزاری احتمالا از دنیا ، سلامت آورد.
البرىء صحيح.
بیزاری جوینده احتمالا از دنیا ، سلامت آورد.
لَنْ يَفْتَقِرَ مَنْ زَهِد
هرگز نیازمند نگردد کسی که زهد ورزد.
لَوْ زَهَدْتُمْ فِي اَلشَّهَوَاتِ لَسَلِمْتُمْ مِنَ اَلْآفَات
اگر نسبت به شهوتها بی رغبتی نمایید از آفتها سالم مانید.
مَنْ زَهِدَ هَانَتْ عَلَيْهِ اَلْمِحَن
هر که بی رغبتی ورزید سختیها بر او آسان شود.
مَنْ أَدَامَ اَلشُّكْرَ اِسْتَدَامَ اَلْبِر
هر که سپاسگزاری را تداوم بخشد، نیکی را تداوم بخشیده است.
مَنْ زَهِدَ فِي اَلدُّنْيَا حَصَّنَ دِينَه
هر که در دنیا بی رغبت گردد، دین خود را نگاه داشته است.
مَنْ زَهِدَ فِي اَلدُّنْيَا لَمْ تَفُتْه
هر که در دنیا بی رغبت گردد، دنیای او فوت نشود.
مَنْ زَهِدَ فِي اَلدُّنْيَا اِسْتَهَانَ بِالْمَصَائِب
هر که در دنیا بی رغبت گردد، مصیبتهای او آسان گردد.