احادیث درباره آثار خشم

اَلْغَضَبُ شَرٌّ إِنْ أَطَعْتَهُ اطلعته دَمَّر

خشم، بدی است اگر او را فرمانبری بالا برید ، هلاک کند.

اَلْغَضَبُ يُرْدِي صَاحِبَهُ وَ يُبْدِي مَعَايِبَه

خشم صاحب خود را هلاک کند و بدیهای او را آشکار نماید.

بِئْسَ اَلْقَرِينُ اَلْغَضَبُ يُبْدِي اَلْمَعَايِبَ وَ يُدْنِي اَلشَّرَّ وَ يُبَاعِدُ اَلْخَيْر

خشم، بد همنشینی است بدیها را آشکار و بدی را نزدیک و خوبی را دور می کند.

كَثْرَةُ اَلْغَضَبِ تُزْرِي بِصَاحِبِهِ وَ تُبْدِي مَعَايِبَه

خشم بسیار، صاحب خود را عیبناک و بدیهای او را آشکار می کند.

اَلْغَضَبُ نَارٌ مُوقَدَةٌ مَنْ كَظَمَهُ أَطْفَأَهَا وَ مَنْ أَطْلَقَهُ كَانَ أَوَّلَ مُحْتَرَقٍ بِهَا

خشم، آتش شعله ور است هر کس او را فرو خورد خاموشش نماید و هر کس او را رها کند، خود اوّلین کسی خواهد بود که به آن خواهد سوخت.

اِحْذَرُوا اَلْغَضَبَ فَإِنَّهُ نَارٌ مُحْرِقَة

از خشم دوری کنید؛ زیرا خشم آتش سوزنده است.

اَلْغَضَبُ يُثِيرُ كَوَامِنَ اَلْحِقْد

خشم، کینۀ پنهان را بر می انگیزد.

إِيَّاكَ وَ اَلْغَضَبَ فَأَوَّلُهُ جُنُونٌ وَ آخِرُهُ نَدَم

از خشم بپرهیزید زیرا آغاز آن دیوانگی، و سرانجام آن پشیمانی است.

طَاعَةُ اَلْغَضَبِ نَدَمٌ وَ عِصْيَان

فرمان خشم را اطاعت کردن، باعث پشیمانی و نافرمانی است.

مَنْ رَكِبَ اَلْعُنْفَ نَدِم

هر کس بر مرکب خشم سوار شود، پشیمان شود.

أَفْضَلُ سَبَبٍ كَفُّ اَلْغَضَبِ وَ اَلتَّنَزُّهُ عَنْ مَذَلَّةِ اَلطَّلَب

برترین دستاویز، جلوگیری از خشم و پاکیزگی از خواری تقاضاست.

مَنْ كَثُرَ تَغَضُّبُهُ تَعَصُّبُهُ مُل

هر کس خشم او بسیار شود تعصّب او دلتنگ گرداند.