حدیث امام باقر (ع) درباره کیفر ادعای دروغین امامت

قال الإمام باقر عليه السلام:

قُلْتُ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ يَوْمَ اَلْقِيامَةِ تَرَى اَلَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اَللّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ َالَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ إِمَامٌ وَ لَيْسَ بِإِمَامٍ قُلْتُ وَ إِنْ كَانَ عَلَوِيّاً فَاطِمِيّاً قَالَ وَ إِنْ كَانَ عَلَوِيّاً فَاطِمِيّاً .

سوره بن کلیب گوید: به امام باقر علیه السلام عرض کردم: منظور از این سخن خدای گرامی و بزرگ چیست که می فرماید: «و روز رستاخیز آنان را که بر خدا دروغ بستند ببینی که روی هایشان سیاه است» زمر ، آیه 60 ؟ فرمود: منظور آیه آن کس است که ادعای امامت کند و امام نباشد. عرض کردم: اگر چه سید علوی و فاطمی باشد؟ فرمود: بله، اگر چه علوی و فاطمی باشد.