قال الإمام عليّ عليه السلام:
يُجَاءُ بِأَصْحَابِ اَلْبِدَعِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَيُرَى اَلْقَدَرِيَّةُ مِنْ بَيْنِهِمْ كَالشَّامَةِ اَلْبَيْضَاءِ فِي اَلثَّوْرِ اَلْأَسْوَدِ فَيَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَا أَرَدْتُمْ فَيَقُولُونَ مَا أَرَدْنَا إِلاَّ وَجْهَكَ فَيَقُولُ قَدْ أَقَلْتُكُمْ عَثَرَاتِكُمْ وَ غَفَرْتُ لَكُمْ زَلاَّتِكُمْ إِلاَّ اَلْقَدَرِيَّةَ فَإِنَّهُمْ دَخَلُوا فِي اَلشِّرْكِ مِنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: بدعت گذاران را در روز رستاخیز بیاورند و قدری ها همانند بینی سفید در گاو سیاه، در میان آنان آشکار باشند، پس خدای گرامی و بزرگ بدعت گذاران را فرماید: از بدعت گذاری جویای چه چیزی بودید؟ گویند: خشنودی تو را می خواستیم. خداوند فرماید: لغزش های شما را نادیده انگاشتم و خطاهایتان را بخشیدم به جز قدریه؛ زیرا بی گمان آنان از راهی که به آن آگاهی نداشتند مشرک شدند.