حدیث امام علی (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ لِلْمُؤْمِنِ ثَلاَثَ سَاعَاتٍ فَسَاعَةٌ يُنَاجِي فِيهَا رَبَّهُ وَ سَاعَةٌ يُحَاسِبُ فِيهَا نَفْسَهُ وَ سَاعَةٌ يُخَلِّي بَيْنَ نَفْسِهِ وَ بَيْنَ لَذَّاتِهَا فِيمَا يَحِلُّ وَ يَجْمُلُ وَ لَيْسَ لِلْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ شَاخِصاً إِلاَّ فِي ثَلاَثٍ مَرَمَّةٍ لِمَعَاشِهِ وَ خُطْوَةٍ لِمَعَادِهِ أَوْ لَذَّةٍ فِي غَيْرِ مُحَرَّمٍ.

مومن را سه ساعت است: ساعتی که در آن با پروردگارش راز و نیاز نماید، ساعتی که به محاسبه نفس خود پردازد و ساعتی که به خوشیها و لذات حلال و زیبای زندگی دمساز شود. خردمند در پی سه کار باشد: بهسازی زندگی، یا گام برداشتن برای آخرت، یا کامجویی از لذتهای مشروع.