حدیث امام علی (ع) درباره توشه تقوی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ تَقْوَى اَللَّهِ هِيَ اَلزَّادُ وَ اَلْمَعَادُ زَادٌ مُبَلِّغٌ وَ مَعَادٌ مُنْجِحٌ دَعَا إِلَيْهَا أَسْمَعُ دَاعٍ وَ وَعَاهَا خَيْرُ وَاعٍ فَاسْمَعْ دَاعِيَهَا وَ فَازَ وَاعِيهَا

همانا تقوای الهی، توشه و بازگشت است:توشه ای به مقصد رساننده و بازگشتی پیروزمندانه، به سوی آن دعوت کرده است کسی که بیش از دیگران آن را شنیده و آن را بهتر از هر نگاه دارنده ای حفظ کرده است که مراد نبیّ مکرّم است پس خواننده که خود بهترین شنونده بوده، آن را به دیگران رسانده است و رستگار شده کسی که آن را حفظ کرده است.