قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
لَمَّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ ذَلِكَ فِي ثَلاَثٍ بَقِينَ مِنْ شَعْبَانَ فَقَالَ لِبِلاَلٍ نَادِ فِي اَلنَّاسِ فَجُمِعَ اَلنَّاسُ ثُمَّ صَعِدَ اَلْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ هَذَا لَشَهْرٌقَدْ حَضَرَكُمْ وَ هُوَ سَيِّدُ اَلشُّهُورِ فِيهِ لَيْلَةُ اَلْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ اَلنَّارِ وَ يُفْتَحُ فِيهِ أَبْوَابُ اَلْجِنَانِ فَمَنْ أَدْرَكَهُ فَلَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ أَدْرَكَ وَالِدَيْهِ فَلَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ فَلَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ .
امام باقر علیه السلام فرمود: آن هنگام که ماه رمضان نزدیک فرا رسیدن بود و سه روز از ماه شعبان باقی مانده بود، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بلال را فرمود که در میان مردم ندا در دهد؛ پس مردم گرد آمدند و پیامبر صلی الله علیه و آله بر فراز منبر رفت و خدا را سپاس داشت و ستود و پس آنگاه فرمود: ای مردم به راستی، این ماه فرا رسید؛ ماهی که سرور ماه هاست، در آن ماه شبی است که از هزار ماه برتر است، در آن ماه درهای دوزخ بسته شوند و درهای بهشت گشوده گردند، پس هر که آن ماه را دریابد و آمرزیده نگردد، خدا او را از خویش دور سازد و هر که پدر و مادرش را دریابد و آمرزیده نشود، خدا او را از خویش دور سازد و هر که نامم نزد او برده شود و بر من درود نفرستد، خدای گرامی و بزرگ او را از خویش دور نماید.