قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
لَمَّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ ذَلِكَ فِي ثَلاَثٍ بَقِينَ مِنْ شَعْبَانَ قَالَ لِبِلاَلٍ نَادِ فِي اَلنَّاسِ فَجُمِعَ اَلنَّاسُ فَصَعِدَ اَلْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ هَذَا لَشَهْرٌ قَدْ حَضَرَكُمْ وَ هُوَ سَيِّدُ اَلشُّهُورِ لَيْلَةٌ فِيهِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ اَلنَّارِ وَ تُفَتَّحُ فِيهِ أَبْوَابُ اَلْجِنَانِ فَمَنْ أَدْرَكَهُ فَلَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ أَدْرَكَ وَالِدَيْهِ فَلَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ فَلَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ .
امام باقر علیه السلام فرمود: آن هنگام که ماه رمضان نزدیک فرا رسیدن بود و سه روز از ماه شعبان باقی مانده بود، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بلال را فرمود که در میان مردم ندا برآورد. پس مردم گرد آمدند و پیامبر صلی الله علیه و آله بر فراز منبر رفت و خدا را سپاس داشت و ستود و پس آنگاه فرمود: ای مردم به راستی، این ماه فرا رسید؛ ماهی که سرور ماه هاست؛ شبی در آن برتر از هزار ماه است، در آن ماه درهای دوزخ بسته گردد و درهای بهشت گشوده شود، هر که آن ماه را دریابد و آمرزیده نشود، خداوند او را از خویش دور سازد و هر که پدر و مادرش را دریابد و آمرزیده نشود، خداوند او را از خویش دور نماید و هر که نام من در نزدش برده شود و بر من درود نفرستد، آمرزیده نشود و خدای گرامی و بزرگ او را از خویش دور کند.