حدیث امام باقر (ع) درباره بلا و گرفتاری

قال الإمام باقر عليه السلام:

مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا أَحَبَّ عَبْدا غَتَّهُ بِالْبَلاَءِ غَتّا وَ ثَجَّهُ بِالْبَلاَءِ ثَجّا فَإِذَا دَعَاهُ قَالَ لَبَّيْكَ عَبْدِي لَئِنْ عَجَّلْتُ لَكَ مَا سَأَلْتَ إِنِّي عَلَى ذَلِكَ لَقَادِرٌ وَ لَئِنِ اِدَّخَرْتُ لَكَ فَمَا اِدَّخَرْتُ لَكَ خَيْرٌ لَكَ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند متعال هر گاه بنده ای را دوست بدارد او را در بلا غوطه ور سازد، و باران بلا را بر سرش ریزد، و چون به درگاه خدا دعا کند، خداوند می فرماید:ای بندۀ من دعایت را شنیدم، اگر بخواهم خواسته ات را به زودی انجام دهم قدرتش را دارم، ولی آن را برایت ذخیره می کنم، و آنچه را برایت ذخیره کنم بهتر است.