قال الإمام زين العابدين عليه السلام:
عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَرَّ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِرَاعِي إِبِلٍ فَبَعَثَ إِلَيْهِ يَسْتَسْقِيهِ فَقَالَ أَمَّا مَا فِي ضُرُوعِهَا فَصَبُوحُ اَلْحَيِّ وَ أَمَّا مَا فِي آنِيَتِهَا فَغَبُوقُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَ وُلْدَهُ ثُمَّ مَرَّ بِرَاعِي غَنَمٍ فَبَعَثَ إِلَيْهِ يَسْتَسْقِيهِ فَحَلَبَ لَهُ مَا فِي ضُرُوعِهَا وَ أَكْفَأَ مَا فِي إِنَائِهِ فِي إِنَاءِ رَسُولِ اَللَّهِ وَ بَعَثَ إِلَيْهِ بِشَاةٍ وَ قَالَ هَذَا مَا عِنْدَنَا وَ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ نَزِيدَكَ زِدْنَاكَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ اَللَّهُمَّ اُرْزُقْهُ اَلْكَفَافَ فَقَالَ لَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ دَعَوْتَ لِلَّذِي رَدَّكَ بِدُعَاءٍ عَامَّتُنَا نُحِبُّهُ وَ دَعَوْتَ لِلَّذِي أَسْعَفَكَ بِحَاجَتِكَ بِدُعَاءٍ كُلُّنَا نَكْرَهُهُ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ إِنَّ مَا قَلَّ وَ كَفَى خَيْرٌ مِمَّا كَثُرَ وَ أَلْهَى اَللَّهُمَّ اِجْعَلْ رِزْقَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَلْكَفَافَ .
حضرت سجاد علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به شترچرانی گذر کرد و کسی را فرستاد تا از او شیر بخواهد، شتربان گفت:آنچه در پستان شتران است صبحانۀ قبیله و آنچه در ظرفهاست شام ایشان است، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خدایا مال و فرزندانش را زیاد کن. سپس از کنار گوسفندچرانی گذر کرد، و کسی را فرستاد تا از او شیر بگیرد، چوپان گوسفندها را دوشید و هر چه در ظرف داشت در ظرف رسول خدا ریخت و گوسفندی هم برای حضرت فرستاد، و عرض کرد:همین مقدار نزد ما بود، و اگر بیش از این هم بخواهی به شما می دهیم، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:پروردگارا او را به قدر کفایت روزی ده، یکی از اصحاب عرض کرد:ای رسول خدا برای کسی که ردّت کرد دعائی فرمودی که همۀ ما آن را دوست داریم، و برای کسی که حاجتت را بر آورد دعایی کردی که همۀ ما ناخوش داریم، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:آنچه کم باشد و کفایت کند بهتر از زیادی است که دل را مشغول دارد، پروردگارا به محمّد و آلش به قدر کفاف روزی عطا کن.