قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
قَالَ اَلنَّبِيُّ يَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَا مِنْ مَخْلُوقٍ يَعْتَصِمُ بِمَخْلُوقٍ دُونِي إِلاَّ قَطَعْتُ أَسْبَابَ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ مِنْ دُونِهِ فَإِنْ سَأَلَنِي لَمْ أُعْطِهِ وَ إِنْ دَعَانِي لَمْ أُجِبْهُ وَ مَا مِنْ مَخْلُوقٍ يَعْتَصِمُ بِي دُونَ خَلْقِي إِلاَّ ضَمَّنْتُ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضَ رِزْقَهُ فَإِنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ وَ إِنْ دَعَانِي أَجَبْتُهُ وَ إِنِ اِسْتَغْفَرَنِي غَفَرْتُ لَهُ.
پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند عزّ و جل می فرماید:هیچ آفریده ای نیست که از آفریدۀ دیگرم کمک بخواهد، و از من کمک نخواهد مگر اینکه اسباب آسمانها و زمین را از او قطع نمایم، چنانچه چیزی از من بخواهد به او نخواهم داد، و اگر مرا بخواند به او جواب نمی دهم. و هیچ مخلوقی نیست که متمسک به من شود نه به آفریده ام؛ مگر اینکه آسمانها و زمین را وسیلۀ تهیّۀ رزق و روزی او قرار می دهم، اگر از من چیزی بخواهد به او می دهم، و اگر مرا بخواند او را اجابت کنم، و اگر از من طلب آمرزش کند او را بیامرزم.