حدیث امام صادق (ع) درباره استغفار شعبانیه

قال الإمام الصادق عليه السلام:

مَنْ قَالَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ شَعْبَانَ سَبْعِينَ مَرَّةً ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ اَلَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ اَلرَّحْمَنُ اَلرَّحِيمُ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ; كُتِبَ فِي اَلْأُفُقِ اَلْمُبِينِ قُلْتُ وَ مَا اَلْأُفُقُ اَلْمُبِينُ قَالَ قَاعٌ بَيْنَ يَدَيِ اَلْعَرْشِ فِيهِ أَنْهَارٌ تَطَّرِدُ فِيهِ اَلْقِدْحَانُ عَدَدَ اَلنُّجُومِ .

محمد بن ابی حمزه گوید که امام صادق علیه السلام فرمود: هر که در ماه شعبان هر روز هفتاد بار بگوید: «استغفر الله الذی لا اله الا هو الرحمن الرحیم الحی القیوم و اتوب الیه»، نام او در«افق مبین»نوشته شود. راوی گوید که عرض کردم: «افق مبین»چیست؟ فرمود: دشتی در برابر عرش است که در آن رودهایی است که جام هایی به تعداد ستارگان در آن رودها پراکنده است.