حدیث امام صادق (ع) درباره استغفار شعبانیه

قال الإمام الصادق عليه السلام:

مَنْ قَالَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ شَعْبَانَ سَبْعِينَ مَرَّةً ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ اَلَّذِي لا إِلهَ إِلاّ هُوَ اَلرَّحْمنُ اَلرَّحِيمُ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ أَتُوبُ إِلَيْهِ; كُتِبَ فِي اَلْأُفُقِ اَلْمُبِينِ قَالَ قُلْتُ وَ مَا اَلْأُفُقُ اَلْمُبِينُ قَالَ قَاعٌ بَيْنَ يَدَيِ اَلْعَرْشِ فِيهَا أَنْهَارٌ تَطَّرِدُ فِيهِ مِنَ اَلْقُدْحَانِ عَدَدَ اَلنُّجُومِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که در هر روز از شعبان هفتاد بار بگوید استغفر الله الذی لا اله الا هو الرحمن الرحیم الحی القیوم و اتوب الیه در افق مبین نوشته می شود راوی گوید عرض کردم افق مبین چیست؟ فرمود: جلگه ای است است در مقابل عرش و در آن نهرهایی است که بعدد ستارگان جام در آن ها ریخته شده است.