حدیث امام صادق (ع) درباره غمزدایی از مومن

قال الإمام الصادق عليه السلام:

مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً نَفَّسَ اَللَّهُ عَنْهُ كُرَبَ اَلْآخِرَةِ وَ خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ وَ هُوَ ثَلِجُ اَلْفُؤَادِ وَ مَنْ أَطْعَمَهُ مِنْ جُوعٍ أَطْعَمَهُ اَللَّهُ ثِمَارَ اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ سَقَاهُ شَرْبَةَ مَاءٍ سَقَاهُ اَللَّهُ مِنَ اَلرَّحِيقِ اَلْمَخْتُومِ.

هر که اندوه مومنی را بزداید خداوند اندوه های روز بازپسین(رستاخیز)او را برطرف سازد و دلشاد از گورش درآید و هر که مومنی را خوراک دهد خداوند از میوه های بهشتی به او دهد و هر که او را با جرعه ای آب سیراب کند خداوند او را از باده های سر به مهر بهشتی سیراب سازد