قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
إِنَّ اَللَّهَ لاَ يُطَاعُ جَبْراً وَ لاَ يُعْصَى مَغْلُوباً وَ لَمْ يُهْمِلِ اَلْعِبَادَ مِنَ اَلْمَمْلَكَةِ وَ لَكِنَّهُ اَلْقَادِرُ عَلَى مَا أَقْدَرَهُمْ عَلَيْهِ وَ اَلْمَالِكُ لِمَا مَلَّكَهُمْ إِيَّاهُ فَإِنَّ اَلْعِبَادَ إِنِ اِئْتَمَرُوا بِطَاعَةِ اَللَّهِ لَمْ يَكُنْ مِنْهَا مَانِعٌ وَ لاَ عَنْهَا صَادٌّ وَ إِنْ عَمِلُوا بِمَعْصِيَتِهِ فَشَاءَ أَنْ يَحُولَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَهَا فَعَلَ وَ لَيْسَ مَنْ إِنْ شَاءَ أَنْ يَحُولَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ شَيْ ءٍ فَعَلَ وَ لَمْ يَفْعَلْهُ فَأَتَاهُ اَلَّذِي فَعَلَهُ كَانَ هُوَ اَلَّذِي أَدْخَلَهُ فِيهِ .
همانا خدا به زور فرمانبرداری نشود و خود نیز مغلوب نافرمانی نگردد و از سرپرستی بندگان دست نکشیده ولی خداست قادر بر آنچه اینان را بر آن توانا کرده و مالک هر ملکی است که به ایشان داده، به راستی اگر همه بندگان پیوسته در طاعت خدا باشند هیچ مانع و جلوگیری نخواهند داشت و اگر به نافرمانی اش پردازند و او بخواهد میان آنان و نافرمانی حایل شود می تواند و چنین نیست که هر کس توانایی حایل شدن میان او و کردارش را داشته باشد و جلوگیری از انجام دادن آن را نکند و وی مرتکب آن گردد، او عامل وادارکننده به آن به شمار آید زیرا قدرت بر جلوگیری کردن، سبب نسبت دادن فعل نمی گردد .