قال الإمام العسکري عليه السلام:
إِنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ اَلْمَدِينَةِ مِنَ اَلطَّالِبِيِّينَ كَانُوا يَقُولُونَ بِالْحَقِّ وَ كَانَتِ اَلْوَظَائِفُ تَرِدُ عَلَيْهِمْ فِي وَقْتٍ مَعْلُومٍ فَلَمَّا مَضَى أَبُو مُحَمَّدٍ ع رَجَعَ قَوْمٌ مِنْهُمْ عَنِ اَلْقَوْلِ بِالْوَلَدِ فَوَرَدَتِ اَلْوَظَائِفُ عَلَى مَنْ ثَبَتَ مِنْهُمْ عَلَى اَلْقَوْلِ بِالْوَلَدِ وَ قُطِعَ عَنِ اَلْبَاقِينَ فَلاَ يُذْكَرُونَ فِي اَلذَّاكِرِينَ وَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ اَلْعالَمِين .
جماعتی از اهل مدینه که از اولاد ابی طالب بودند و عقیده حق داشتند(برای امام حسن عسکری علیه السلام پسری قایل بودند که امام دوازدهم است)و حقوق آنها در وقت معینی بایشان میرسید، چون امام حسن عسکری علیه السلام درگذشت، دسته یی از ایشان از عقیده فرزند داشتن امام برگشتند سپس حقوق کسانی که بر عقیده بفرزند داشتن امام ثابت بودند، رسید و از دیگران بریده شد و نامشان از میان برفت. / و الحمد لله رب العالمین / .