حدیث امام علی (ع) درباره پند و اندرز دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

أَ وَ لَسْتُمْ تَرَوْنَ أَهْلَ اَلدُّنْيَا يُمْسُونَ وَ يُصْبِحُونَ عَلَى أَحْوَالٍ شَتَّى فَمَيِّتٌ يُبْكَى وَ حَيٌّ يُعَزَّى وَ صَرِيعٌ مُبْتَل ى وَ عَائِدٌ يَعُودُ وَ آخَرُ بِنَفْسِهِ يَجُود

آیا شما نیستید که مردم را می بینید در حالی که صبح و شب می کنند بر احوال پریشان و پراکنده؟ یکی مرده است که بر او می گریند و یکی زنده است و عزا گرفته است، و یکی افتاده و مبتلا است و یکی عیادت کننده ای که از عیادت باز می گردد و دیگری در حال جان کندن است و یکی در طلب دنیاست و مرگ به دنبال اوست و یکی بی خبری است که از او غافل نیستند و آنان که مانده اند در پی گذشتگان می روند. أبلغ ناصح لک الدّنیا لو انتصحت بما تریک من تغایر الحالات و تؤذنک به من ا