حدیث امام علی (ع) درباره پناهگاه تقوی و ورع

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ اَلتَّقْوَى دَارُ حِصْنٍ عَزِيزٍ لِمَنْ لَجَأَ إِلَيْهِ إِلَيْهَا وَ اَلْفُجُورَ دَارُ حِصْنٍ ذَلِيلٍ لاَ يُحْرِزُ أَهْلَهُ وَ لاَ يَمْنَعُ مَنْ لَجَأَ إِلَيْه

همانا پرهیزگاری تقوی خانۀ استوار و محکم کسی است که به آن پناه برد.و گناهکاری خانه ای سست است که اهل خود را نگاه نمی دارد و پناهندگان خود را حفظ نمی کند.