قال الإمام عليّ عليه السلام:
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَا دُنْيَا إِلَيْكِ عَنِّي أَ بِي تَعَرَّضْتِ أَمْ إِلَيَّ تَشَوَّقْتِ لاَ حَانَ حِينُكِ هَيْهَاتَ غُرِّي غَيْرِي لاَ حَاجَةَ لِي فِيكِ قَدْ طَلَّقْتُكِ ثَلاَثا لاَ رَجْعَةَ لِي فِيكِ فَعَيْشُكِ قَصِيرٌ وَ خَطَرُكِ يَسِيرٌ وَ أَمَلُكِ حَقِيرٌ آهِ مِنْ قِلَّةِ اَلزَّادِ وَ طُولِ اَلطَّرِيقِ وَ بُعْدِ اَلسَّفَرِ وَ عَظِيمِ اَلْمَوْرِدِ وَ خُشُونَةِ اَلْمَضْجَعِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:ای دنیا از من دور شو، آیا مرا می فریبی، یا مشتاق من شده ای؟ تو هرگز توان این را نداری، برو دیگری را فریب ده، من نیازی به تو ندارم، من تو را سه طلاقه کرده ام، و دیگر رجوعی به تو نخواهم داشت، زندگی در تو کوتاه است و مشکلاتت بسیار، و آرزوهایت پست و بی مقدار، آه از کمی توشه و راه طولانی و دور بودن سفر و بزرگی محل ورود، و ناسازگاری خوابگاه.