قال الإمام عليّ عليه السلام:
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ : صَعِدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ اَلْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ أَوَّلَ وُقُوعِ اَلْفِتَنِ أَهْوَاءٌ تُتَّبَعُ وَ أَحْكَامٌ تُبْتَدَعُ يُعَظِّمُ عَلَيْهَا رِجَالٌ رِجَالا وَ لَوْ أَنَّ اَلْحَقَّ أُخْلِصَ فَيُعْمَلُ بِهِ لَمْ يَكُنِ اِخْتِلاَفٌ وَ لَوْ أَنَّ اَلْبَاطِلَ أُخْلِصَ وَ عُمِلَ بِهِ لَمْ يَخْفَ عَلَى ذِي حِج ى وَ لَكِنْ يُؤْخَذُ مِنْ ذَا ضِغْثٌ وَ مِنْ ذَا ضِغْثٌ فَيُخْلَطُ فَيُعْمَلُ بِهِ فَعِنْدَ ذَلِكَ يَسْتَوْلِي اَلشَّيْطَانُ عَلَى أَوْلِيَائِهِ وَ يَنْجُو اَلَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَ اَللَّهِ اَلْحُسْنَى .
محمّد بن مسلم گوید:علی علیه السّلام بالای منبر رفت، و پس از حمد و ثنای خداوند فرمود: ای مردم نخستین فتنه از پیروی هواهای نفس و بدعتهایی که در دین گذارده شد؛ پدید آمد، رجال و شخصیتهائی از همگنان خود تعریف و تمجید می کنند و همدیگر را بزرگ می شمارند، و اگر حق خالص می شد و به آن عمل می گشت اختلافی پیش نمی آمد، و اگر باطل واضح و روشن گردد و به آن عمل شود هیچ خردمندی گمراه نمی شود، و لکن مقداری از حق و مقداری از باطل گرفته می شود و به هم آمیخته می شود و به آن عمل می شود، در آن هنگام است که شیطان بر اولیائش مسلط گشته، و آنان که از جانب خدا سابقۀ نیکی داشته اند، نجات می یابند.