حدیث امام علی (ع) درباره مرگ و آسودگی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ فِي اَلْمَوْتِ لَرَاحَة لِمَنْ كَانَ عَبْدَ شَهْوَتِهِ وَ أَسِيرَ أَهْوِيَتِهِ لِأَنَّهُ كُلَّمَا طَالَتْ حَيَاتُهُ كَثُرَتْ سَيِّئَاتُهُ وَ عَظُمَتْ عَلَى نَفْسِهِ جِنَايَاتُه

همانا مرگ آسایش است، برای کسی که بندۀ خواهش و بردۀ هوای خویش می باشد، زیرا این انسان، هر اندازه زندگی او به درازا کشد، گناهان او بسیار و بار جنایات او سنگین گردد.