قال الإمام عليّ عليه السلام:
عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ رَفَعَهُ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : خَرَجَ يَوْما عَلَى أَصْحَابِهِ وَ هُوَ رَاكِبٌ فَمَشَوْا مَعَهُ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ أَ لَكُمْ حَاجَةٌ قَالُوا لاَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ لَكِنَّا نُحِبُّ أَنْ نَمْشِيَ مَعَكَ فَقَالَ لَهُمُ اِرْكَبُوا فَإِنَّ مَشْىَ اَلْمَاشِي مَعَ اَلرَّاكِبِ مَفْسَدَةٌ لِلرَّاكِبِ وَ مَذَلَّةٌ لِلْمَاشِي .
هشام بن سالم گوید:روزی امیر المؤمنین علیه السّلام به همراه اصحاب خود بیرون شدند، در حالی که بر مرکبی سوار بودند و اصحاب پیاده با حضرت راه می رفتند، حضرت متوجه آنان شد، و فرمود:کاری داشتید؟گفتند:خیر ای امیر المؤمنین، ما دوست داریم همراه شما باشیم، فرمود:پس شما هم سوار شوید، زیرا پیاده راه رفتن همراه سواره موجب فساد سواره و خواری پیاده است.