حدیث امام علی (ع) درباره اهل دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّمَا أَهْلُ اَلدُّنْيَا كِلاَبٌ عَاوِيَةٌ وَ سِبَاعٌ ضَارِيَةٌ يَهِرُّ بَعْضُهَا بَعْضا وَ يَأْكُلُ عَزِيزُهَا ذَلِيلَهَا وَ يَقْهَرُ كَبِيرُهَا صَغِيرَهَا نَعَمٌ مُعَقَّلَةٌ وَ أُخْرَى مُهْمَلَةٌ قَدْ أَضَلَّتْ عُقُولَهَا وَ رَكِبَتْ مَجْهُولَهَا

نیستند اهل دنیا مگر سگان فریاد کننده، و درندگان به شکار عادت کرده، عدّۀ از آنها عدّۀ دیگر را ناخوش می دارند و عزیز آنها پستان خود را می خورد، بزرگ آنها بر کوچک آنها چیره می شود، آری آنها شتران زانو بسته اند و عدّه ای رها شده اند که خود را گم کرده و بر نادانی خود سوار شده اند.