قال الإمام باقر عليه السلام:
قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع إِنَّ رَجُلاً مِنَ اَلْمُخْتَارِيَّةِ لَقِيَنِي فَزَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ اَلْحَنَفِيَّةِ إِمَامٌ فَغَضِبَ أَبُو جَعْفَرٍ ع ثُمَّ قَالَ أَ فَلاَ قُلْتَ لَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ وَ اَللَّهِ مَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ قَالَ أَ فَلاَ قُلْتَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص أَوْصَى إِلَى عَلِيٍّ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ فَلَمَّا مَضَى عَلِيٌّ ع أَوْصَى إِلَى اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ لَوْ ذَهَبَ يَزْوِيهَا عَنْهُمَا لَقَالاَ لَهُ نَحْنُ وَصِيَّانِ مِثْلُكَ وَ لَمْ يَكُنْ لِيَفْعَلَ ذَلِكَ وَ أَوْصَى اَلْحَسَنُ إِلَى اَلْحُسَيْنِ وَ لَوْ ذَهَبَ يَزْوِيهَا عَنْهُ لَقَالَ أَنَا وَصِيٌّ مِثْلُكَ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ ص وَ مِنْ أَبِي وَ لَمْ يَكُنْ لِيَفْعَلَ ذَلِكَ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أُولُوا اَلْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ هِيَ فِينَا وَ فِي أَبْنَائِنَا .
ابو بصیر گوید: بامام باقر علیه السلام عرضکردم مردی از طایفه مختاریه مرا دید و عقیده داشت که محمد بن حنفیه امامست، امام باقر علیه السلام در خشم شد و فرمود: چیزی باو نگفتی؟ عرضکردم: نه، بخدا، ندانستم چه بگویم، فرمود، چرا باو نگفتی. همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله بعلی و حسن و حسین وصیت کرد و چون علی علیه السلام خواست درگذرد، بحسن و حسین وصیت کرد، و اگر وصیتش را از آنها باز می داشت-در صورتی که او چنین کاری نمیکرد-آنها میگفتند: ما هم مانند تو وصی هستیم، و امام حسن بامام حسین وصیت نمود و اگر از او باز میداشت-در صورتی که او چنین کاری نمیکرد-حسین علیه السلام باو میگفت: من هم مانند تو از طرف پیغمبر و پدرم وصی هستم، خدای عز و جل فرماید: «خویشاوندان بعضی از بعضی دیگر سزاوارترند»این آیه در باره ما و پدران ماست.