قال الإمام الصادق عليه السلام:
وَ قَالَ : اَلصَّدَاقَةُ مَحْدُودَةٌ فَمَنْ لَمْ تَكُنْ فِيهِ تِلْكَ اَلْحُدُودُ فَلاَ تَنْسُبْهُ إِلَى كَمَالِ اَلصَّدَاقَةِ وَ مَنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ شَيْءٌ مِنْ تِلْكَ اَلْحُدُودِ فَلاَ تَنْسُبْهُ إِلَى شَيْءٍ مِنَ اَلصَّدَاقَةِ أَوَّلُهَا أَنْ تَكُونَ سَرِيرَتُهُ وَ عَلاَنِيَتُهُ لَكَ وَاحِدَة وَ اَلثَّانِيَةُ أَنْ يَرَى زَيْنَكَ زَيْنَهُ وَ شَيْنَكَ شَيْنَهُ وَ اَلثَّالِثَةُ أَنْ لاَ يُغَيِّرَهُ مَالٌ وَ لاَ وِلاَيَةٌ وَ اَلرَّابِعَةُ أَنْ لاَ يَمْنَعَكَ شَيْئا مِمَّا تَصِلُ إِلَيْهِ مَقْدُرَتُهُ وَ اَلْخَامِسَةُ أَنْ لاَ يُسْلِمَكَ عِنْدَ اَلنَّكَبَاتِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:دوستی دارای مرزهائی است، هر که دارای این شرایط نباشد او را دوستی کامل ننام، و هر کس دارای چنین حدودی نباشد به او هیچ درجه ای از دوستی را نسبت نده، نخست اینکه:پنهان و آشکارش برای تو یکی باشد، دوم اینکه:آراستگی تو را آراستگی خود بداند و زشتی تو را زشتی خود، سوم آنکه:دارایی و منصب او را دگرگون نسازد، چهارم آنکه:آنچه را بر آن قدرت دارد از تو دریغ نکند، پنجم آنکه:تو را هنگام شکستهای روزگار ترک نکند.