حدیث
شماره ۱۶۱۱۸
امام باقر (ع)
قال الإمام باقر عليه السلام:
لَتُمَحَّصُنَّ یا شیعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ تَمحیصَ الکحلِ فِی العَینِ و إنَّ صاحِبَ العَینِ یدری مَتی یقَعُ الکحلُ فی عَینِهِ و لایعلَمُ مَتی یخرُجُ مِنها، و کذلک یصبِحُ الرَّجُلُ عَلی شَریعَةٍ مِن اَمرِنا و یمسی و قد خَرَجَ مِنها، و یمسی عَلی شَریعَةٍ مِن اَمرِنا و یصبِحُ و قد خَرَجَ مِنها.
ای شیعیان آل محمد صلی الله علیه و آله یقیناً برای پاک شدن مورد آزمایش سخت قرار می گیرید، همچون پاک شدن سرمه در چشم.(از این جهت که) انسان می فهمد چه موقع سرمه وارد چشمش گردید، ولی خارج شدنش را از چشم متوجه نمی شود؛ و به همین شکل انسان بامداد اعتقاد به امامت ما دارد ولی شامگاه بی اعتقاد می شود؛ و نیز شامگاه اعتقاد به امامت دارد ولی بامداد عقیده خود را از دست می دهد(بدون آنکه خود بفهمد چطور اعتقادش دگرگون گردید).