قال الإمام عليّ عليه السلام:
مَا اِجْتَمَعَ اَلتَّيْمِيُّ وَ اَلْعَدَوِيُّ عِنْدَ رَسُولِ اَللَّهِ ص وَ هُوَ يَقْرَأُ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ بِتَخَشُّعٍ وَ بُكَاءٍ فَيَقُولاَنِ مَا أَشَدَّ رِقَّتَكَ لِهَذِهِ اَلسُّورَةِ فَيَقُولُ رَسُولُ اَللَّهِ ص لِمَا رَأَتْ عَيْنِي وَ وَعَى قَلْبِي وَ لِمَا يَرَى قَلْبُ هَذَا مِنْ بَعْدِي فَيَقُولاَنِ وَ مَا اَلَّذِي رَأَيْتَ وَ مَا اَلَّذِي يَرَى قَالَ فَيَكْتُبُ لَهُمَا فِي اَلتُّرَابِ تَنَزَّلُ اَلْمَلائِكَةُ وَ اَلرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ هَلْ بَقِيَ شَيْ ءٌ بَعْدَ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ كُلِّ أَمْرٍ يَقُولاَنِ لاَ فَيَقُولُ هَلْ تَعْلَمَانِ مَنِ اَلْمُنْزَلُ إِلَيْهِ بِذَلِكَ فَيَقُولاَنِ أَنْتَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ هَلْ تَكُونُ لَيْلَةُ اَلْقَدْرِ مِنْ بَعْدِي فَيَقُولاَنِ نَعَمْ قَالَ فَيَقُولُ فَهَلْ يَنْزِلُ ذَلِكَ اَلْأَمْرُ فِيهَا فَيَقُولاَنِ نَعَمْ قَالَ فَيَقُولُ إِلَى مَنْ فَيَقُولاَنِ لاَ نَدْرِي فَيَأْخُذُ بِرَأْسِي وَ يَقُولُ إِنْ لَمْ تَدْرِيَا فَادْرِيَا هُوَ هَذَا مِنْ بَعْدِي قَالَ فَإِنْ كَانَا لَيَعْرِفَانِ تِلْكَ اَللَّيْلَةَ بَعْدَ رَسُولِ اَللَّهِ ص مِنْ شِدَّةِ مَا يُدَاخِلُهُمَا مِنَ اَلرُّعْبِ .
علی علیه السلام غالبا میفرمود که: هر گاه تیمی و عدوی(ابو بکر و عمر)خدمت پیغمبر صلی الله علیه و آله بودند و آن حضرت سوره«انا انزلناه»را با خشوع و گریه تلاوت میفرمود، میگفتند: چقدر در این سوره دلت میسوزد، پیغمبر صلی الله علیه و آله میفرمود: برای آنچه چشمم(فرشتگان را در شب قدر) دیده و دلم(بیان هر امر محکم را در آن شب)فهمیده و نیز برای آنچه دل این شخص(علی علیه السلام)پس از من در مییابد آنها میگفتند: مگر شما چه دیده یی و او چه میبیند؟ حضرت برای آنها روی خاک مینوشت / تنزل الملایکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر / سپس می فرمود: پس از اینکه خدای عز و جل فرماید«هر امری»دیگر چیزی باقی میماند؟ میگفتند: نه، میفرمود: میدانید آنکه هر امری بر او نازل می شود کیست؟ میگفتند: تو هستی ای رسول خدا، میفرمود: آری، اما شب قدر بعد از من هم میباشد؟ میگفتند: آری، میفرمود: در شبهای قدر پس از من هم آن امر نازل می شود؟ میگفتند: آری. میفرمود: بچه کسی نازل می شود؟ می گفتند: نمیدانیم، پیغمبر دست بر سر من میگذاشت و میفرمود: اگر نمی دانید، بدانید، آن شخص پس از من این مرد است، سپس آن دو نفر شب قدر را بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله میشناختند، بواسطه هراس سختی که در دل آنها می افتاد.