قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ رَجُلا أَتَى اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَوْصِنِي فَقَالَ لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ شَيْئا وَ إِنْ حُرِّقْتَ بِالنَّارِ وَ عُذِّبْتَ إِلاَّ وَ قَلْبُكَ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَ وَالِدَيْكَ فَأَطْعِمْهُمَا وَ بَرَّهُمَا حَيَّيْنِ كَانَا أَوْ مَيِّتَيْنِ وَ إِنْ أَمَرَاكَ أَنْ تَخْرُجَ مِنْ أَهْلِكَ وَ مَالِكَ فَافْعَلْ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنَ اَلْإِيمَانِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی نزد پیامبر صلّی اللّٰه علیه و آله آمد و عرض کرد:ای رسول خدا مرا سفارشی کن، فرمود:هیچ چیزی را با خدا شریک مدان، گرچه با آتش سوزانده شوی و شکنجه شوی، همواره دلت به ایمان محکم باشد، و پدر و مادرت را فرمانبر و با آنها نیکی کن، زنده باشند یا مرده، و اگر دستور دادند که خاندان و مالت را کنار گذاری این کار را بکن که از ایمان است.